Νέο Λύκειο: Η Μηχανή που Εξαφανίζει τη Γνώση

Μόνο έκπληξη προκαλούν οι νεότερες αποφάσεις για τα μαθήματα που θα πρέπει να διδάσκονται στο εξής οι μαθητές στο ελληνικό λύκειο: Πλέον, το βάρος μετατοπίζεται εξ ολοκλήρου από τις κλασσικές και τις θετικές επιστήμες προς το μεταμοντέρνο «μάνατζμεντ» και την ερευνητική εργασία για «projects», ότι και αν σημαίνει αυτό.

Είναι εμφανές ότι ζούμε σε μια κοινωνία υπερ-εξειδίκευσης, στην οποία ο καθένας μας αγνοεί το αντικείμενο της εργασίας του άλλου. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει ολόκληρη η ζωή μας και η μαθησιακή διαδικασία συγκεκριμένα να είναι έρμαια της εξειδίκευσης. Μάλιστα, η πιο πρόσφορη περίοδος για να δεχτεί κάποιος ερεθίσματα από πολλές διαφορετικές πειθαρχίες και γνωστικά πεδία είναι το γυμνάσιο και το λύκειο, η στιγμή δηλαδή που καλείται να επιλέξει τι θέλει να κάνει στη συνέχεια.

Για τον λόγο αυτό, το λύκειο δεν πρέπει να αποτελεί προθάλαμο του πανεπιστημίου, πόσο μάλλον του στείρου «bachelor». Επιπλέον, οι διδαχές του μάνατζμεντ, των δημοσίων σχέσεων και της ανάπτυξης των «Projects» δεν είναι δα και τόσο περίπλοκες ώστε να χρειάζονται τόσα χρόνια μελέτης από νωρίς. Αν μη τι άλλο αποτελούν ικανότητες τις οποίες καλλιεργεί κάποιος περισσότερο στην πράξη, όταν θα εργαστεί στο κτηνώδες και κλινικό σύγχρονο εταιρικό περιβάλλον. Τις θεμελιώδεις αρχές όμως της βιολογίας, της αστρονομίας και άλλων θετικών επιστημών πότε θα τις μάθει κάποιος;

Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι πάντως πραγματικά εκπληκτικό, αφού επιλέγει μετά από μαθήματα  που θεωρεί απαρχαιωμένα, όπως τα θρησκευτικά, να περιθωριοποιήσει και μαθήματα απολύτως απαραίτητα, ασχέτως επαγγέλματος, όπως η πληροφορική, η οποία πλέον είναι μάθημα επιλογής, όπως και η βιολογία. Αναρωτιέται κανείς: Την πληροφορική την περιθωριοποιούν για να κερδίζουν λεφτά οι ιδιωτικές σχολές εκμάθησης ή απλά πιστεύουν ότι δεν είναι χρήσιμη για τον δικηγόρο, για τον μηχανικό, για τον ιατρό και τον οικονομολόγο;

Βεβαίως, σημασία δεν έχει μόνο το πλήθος και το εύρος των μαθημάτων, αλλά και το ειδικό βάρος που κατέχει το καθένα από αυτά στη μαθησιακή διαδικασία και στη συνείδηση των μαθητών. Υπό την έννοια αυτή, μπορεί να διδάσκεται κάποιος φιλοσοφία με έναν τρόπο και να την θεωρεί πραγματικό ευεργέτημα, ενώ μπορεί να την διδάσκεται με έναν άλλο τρόπο και να την θεωρεί ισότιμη της γυμναστικής (όπως δηλαδή την καταντήσανε την γυμναστική).

Καταλήγοντας, το αβίαστο συμπέρασμα από όλα τα μηνύματα που στέλνει το αρμόδιο υπουργείο είναι πως α) προετοιμάζει χρήστες και όχι ανθρώπους και β) υπερασπίζει εδώ και δεκαετίες συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.

Advertisements

~ από jammamon στο Απρίλιος 30, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: