Ο Όσκαρ Πιστόριους και το Ghost in the Shell

Image

Η υπόθεση του δρομέα Όσκαρ Πιστόριους συγκίνησε όλο τον κόσμο στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, καθώς είναι ίσως ο πρώτος μη αρτιμελής αθλητής που συμμετέχει, αντί να αγωνιστεί στους Παραολυμπιακούς. Ο Πιστόριους έχει τεχνητά πόδια και το ερώτημα που απασχόλησε την ολυμπιακή επιτροπή δεν ήταν το αν θα μπορούσε να τρέξει το ίδιο γρήγορα με τους υπόλοιπους δρομείς, αλλά αν τα μέλη αυτά θα του έδιναν την δυνατότητα να τους ξεπεράσει με τεχνητά μέσα, αν δηλαδή θα είχε ένα άδικο πλεονέκτημα απέναντί τους.

Ασφαλώς, ο ίδιος ο Πιστόριους είναι σαν χαρακτήρας ένα παράδειγμα προς μίμηση, καθώς διαθέτει μεγάλη θέληση. Αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν. Το πραγματικό ζήτημα όμως εδωπέρα δεν έχει να κάνει με τον ίδιο τον αθλητή, αλλά είναι ηθικό: Αν όντως τα τεχνητά μέλη του Πιστόριους του έδιναν την δυνατότητα να τρέξει πιο γρήγορα από το κανονικό, τότε θα επιτρεπόταν η συμμετοχή του; Αν ναι, γιατί; Αν όχι, γιατί;

Το ζήτημα είναι κατά πόσο επιθυμούμε σαν κοινωνία την τεχνητή αναβάθμιση του ανθρώπινου σώματος, όχι στον αθλητισμό, αλλά γενικότερα. Προφανώς, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι επιστημονικές παρεμβάσεις στο σώμα μας κάνουμε σε καθημερινή βάση, όταν για παράδειγμα παίρνουμε κάποιο φάρμακο. Αντίστοιχα, αν ένας ανάπηρος βάλει ένα προσθετικό μέλος, τότε και αυτό συνιστά τεχνητή αναβάθμιση. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι επιστήμονες υπόσχονται πολύ μεγαλύτερα πράγματα για το μέλλον, με κύριο χαρακτηριστικό όχι την αναπλήρωση των χαμένων δυνατοτήτων (π.χ. ενός ανάπηρου), αλλά την υπέρβαση των φυσιολογικών δυνατοτήτων που έχει το ανθρώπινο σώμα.

Υπόσχονται για παράδειγμα ότι θα κυκλοφορήσουν τεχνητά χέρια και πόδια με μεγαλύτερη δύναμη από ότι τα κανονικά. Ή ότι θα υπάρξουν στο μέλλον τρόποι για επέκταση της ανθρώπινης μνήμης και των αισθήσεων με μόνιμες παρεμβάσεις στο εσωτερικό του σώματος και του εγκεφάλου.

Επιθυμούμε λοιπόν σαν κοινωνία και σαν άτομα να διαβούμε αυτόν τον δρόμο του «υπερανθρώπου» ή προτιμάμε να είμαστε πουριτανοί και να περιοριστούμε στην αναπλήρωση των χαμένων δυνατοτήτων μας; Το ερώτημα είναι σίγουρα δύσκολο να απαντηθεί. Αν όντως επιλέξουμε να αλλάζουμε κατά βούληση το σώμα μας, ανάλογα με τις επιθυμίες μας, τότε που θα μας οδηγήσει αυτό;

Στο κλασσικό anime του Masamune Shirow με τίτλο Ghost in the Shell, οι ήρωες είναι cyborgs: Έχουν ανθρώπινο εγκέφαλο, αλλά το σώμα τους είναι 100% τεχνητό, με αποτέλεσμα να μπορούν να έχουν τρομερές φυσικές επιδόσεις. Κι όμως, μέσα σε αυτό το σώμα υπάρχει ψυχή, ισχυρίζεται ο Shirow, δείχνοντάς μας τα συναισθήματα και την τραγικότητα των ατόμων αυτών για να αποδείξει ότι τελικά δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιώδες. Σε μια υποθετική μελλοντική πραγματικότητα, θα ίσχυε άραγε αυτό;

Advertisements

~ από jammamon στο Αύγουστος 7, 2012.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: