Η αποσύνδεση, επάνοδος και προσγείωση του Σογιούζ από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

•Νοέμβριος 12, 2013 • Σχολιάστε

Advertisements

Οι Ρώσοι Ανακάλυψαν Άγνωστες Μορφές Ζωής στη Λίμνη Βοστόκ της Ανταρκτικής

•Μαρτίου 10, 2013 • Σχολιάστε

lake vostok

Προκαταρκτική ανάλυση δειγμάτων από το νερό της θαμμένης στον πάγο λίμνης Βοστόκ στην Ανταρκτική υποδεικνύει ότι υπάρχουν στο εσωτερικό της άγνωστες μορφές ζωής. Τη σχετική ανακοίνωση έκανε ο Σεργκέι Μπουλάτ, ερευνητής του εργαστηρίου Ευκαρυωτικής Γενετικής στο Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής της Αγίας Πετρούπολης.

Θυμίζουμε ότι ρωσική ομάδα επιστημόνων και μηχανικών προσπαθούσε επί σειρά ετών να πραγματοποιήσει γεώτρηση στην Ανταρκτική σε βάθος πάγου 3,5 χμ, προκειμένου να συλλέξει δείγματα από τη λίμνη Βοστόκ, η οποία παραμένει απομονωμένη από τον υπόλοιπο πλανήτη εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Μετά από καθυστερήσεις και διάφορα προβλήματα, οι Ρώσοι κατάφεραν πέρυσι να περισυλλέξουν τα δείγματα που ήθελαν και ακολούθησε η λεπτομερής ανάλυσή τους από ειδικούς, όπως ο κ. Μπουλάτ. «Αφού αποκλείσαμε όλες τις πιθανές πηγές μόλυνσης, ανακαλύψαμε βακτηριακό DNAτο οποίο δεν ταιριάζει με οποιαδήποτε άλλη μορφή ζωής στις παγκόσμιες βάσεις δεδομένων», σημείωσε ο ίδιος.

«Αν το είχαμε βρει στον Άρη, τότε ο κόσμος θα το αποκαλούσε αρειανό DNA. Αλλά αυτό είναι DNA από τη Γη», τόνισε χαριτολογώντας.

Σημειώνεται ότι οι εξετάσεις των δειγμάτων θα συνεχιστούν, ώστε να επικυρωθούν με απόλυτη βεβαιότητα τα ευρήματα. Την ίδια στιγμή, κι άλλα δείγματα είναι καθ’ οδόν προς τη Ρωσία με πλοίο, τα οποία θα αποκαλύψουν ακόμα περισσότερα μυστικά της λίμνης Βοστόκ στους ερευνητές.

Δέκα Χρόνια από το Ατύχημα του Κολούμπια

•Φεβρουαρίου 1, 2013 • Σχολιάστε

20130131_011232_nd31columbia2

Σήμερα ολοκληρώθηκαν 10 χρόνια από το φριχτό ατύχημα του Διαστημικού Λεωφορείου Κολούμπια, στο οποίο σκοτώθηκαν επτά αστροναύτες. Μια πολύ διεισδυτική ματιά στο ατύχημα παρέχει η επίσημη έκθεση της NASAπου δημοσιεύτηκε μερικά χρόνια μετά, ρίχνοντας φως στις συνθήκες και στα αίτια.

NASA: Λάθος Συναγερμός η «Ανακάλυψη» στον Άρη

•Νοέμβριος 29, 2012 • Σχολιάστε

Σε καθυστερημένη ανακοίνωση προέβη τελικά η NASA σχετικά με την φήμη που κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα για μια ιστορικής σημασίας ανακάλυψη από το ρομποτικό όχημα που έχει στείλει στον πλανήτη Άρη. Το λάθος αποδίδεται στον δημοσιογράφο που πήρε συνέντευξη από επιστήμονα της αποστολής και μετέφερε λανθασμένα (επίτηδες ή οχι) τα λεγόμενά του. Κατά συνέπεια, δεν τίθεται θέμα ανακάλυψης οργανικών ενώσεων ή άλλων στοιχείων που θα αποδείκνυαν την ύπαρξη ζωής στον κόκκινο πλανήτη στο απώτερο παρελθόν, όπως και πίστεψαν αρκετοί μετά το σχετικό δημοσίευμα…

Η Διαχρονική Σημασία της Αποστολής Curiosity στον Άρη

•Αύγουστος 7, 2012 • Σχολιάστε

Image

Κακά τα ψέματα: Οι ρομποτικές αποστολές όπως το όχημα Curiosity, το οποίο προσεδαφίστηκε στον Άρη τη Δευτέρα, δεν έχουν την αίγλη ή την επιρροή που είχε παλιά η προσσελήνωση του Απόλλων. Οι ανθρώπινες αποστολές πάντα θα εμπνέουν και θα συγκινούν την κοινή γνώμη περισσότερο και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Εντούτοις, πραγματικά αξίζει κανείς να ρίξει μια ματιά στη νέα αυτή προσπάθεια και θα δει ότι πρόκειται για μια μεγάλη υπόθεση παρόλο που οι εποχές έχουν αλλάξει.

Ο λόγος για τον οποίο δαπανήθηκαν 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια και εκατοντάδες επιστήμονες αφιέρωσαν αρκετά χρόνια της ζωής τους ήταν ώστε να μπορέσει αυτό το όχημα-γεωλόγος να δει αν υπάρχουν στο υπέδαφος του Άρη σημάδια αρχαίας ζωής. Ψάχνει με άλλα λόγια να βρει μικροσκοπικά απολιθώματα ή έστω περίπλοκες οργανικές ενώσεις που θα αποδείξουν ότι κάποτε γεννήθηκε ζωή σε εκείνο τον πλανήτη, εντελώς ξεχωριστή από αυτή στη Γη.

Η σημασία μιας τέτοιας ανακάλυψης θα είναι κομβική για την εικόνα που έχει ο άνθρωπος για τη θέση του στον κόσμο, δίχως αμφιβολία. Ακόμα όμως και αν δεν αποδειχτεί, και πάλι οι επιστήμονες θα έχουν ορισμένες κατηγορηματικές απαντήσεις περί του αντιθέτου, οπότε η αξία της αποστολής για την επιστήμη επαληθεύεται και στις δύο περιπτώσεις.

Σε ένα πιο φιλοσοφικό επίπεδο, ο άνθρωπος μπορεί να μην είναι σε θέση ακόμα να επισκεφτεί ο ίδιος έναν άλλο κόσμο, όπως τον Άρη, αλλά μόνο και μόνο που μπορεί να προβάλει την συνείδησή του εκεί μέσω μιας δημιουργίας του είναι ασφαλώς ένα σημαντικό επίτευγμα. Αυτό που οφείλει να κάνει στο εξής η NASA και οι υπόλοιπες διαστημικές υπηρεσίες είναι να προβάλουν πιο αποτελεσματικά τις αξίες που εκπροσωπούν στο κοινό ώστε να μην ακούγονται πια φωνές που λένε ότι το διαστημικό πρόγραμμα δεν έχει απτό όφελος για την ανθρωπότητα.

Οι σύγχρονοι σκοταδιστές ισχυρίζονται ότι οι κυβερνήσεις θα ήταν καλύτερα να δαπανούν αυτά τα χρήματα για πιο «γήινες» δραστηριότητες και ότι στις δύσκολες αυτές εποχές δεν υπάρχει η πολυτέλεια για την εξερεύνηση του διαστήματος που είναι κάτι «αφηρημένο». Αγνοούν βεβαίως ότι τα χρήματα αυτά είναι οι μισθοί χιλιάδων εργαζομένων. Αγνοούν ότι οι έρευνες που έγιναν στο διάστημα στο παρελθόν οδήγησαν σε ένα σωρό ανακαλύψεις που χρησιμοποιούμε σήμερα στην καθημερινότητά μας. Αγνοούν ότι το πρόγραμμα Απόλλων μπορεί να στοίχισε πανάκριβα, αλλά με έμμεσο τρόπο απέδωσε στην αμερικανική οικονομία το εικοσαπλάσιο σε οικονομικούς όρους. Αγνοούν ότι μόνο τέτοια φιλόδοξα προγράμματα έχουν τη δυνατότητα να εμπνεύσουν τους νέους επιστήμονες του αύριο.

Αγνοούν πάνω από όλα ότι αν η μοίρα του ανθρώπου είναι να μοιάσει στον Θεό, τότε οφείλει να εξερευνήσει το σύμπαν, δηλαδή την δημιουργία Αυτού. Αλλά ακόμα και αν αφήσουμε την θρησκεία στην άκρη, και πάλι ο άνθρωπος οφείλει να μετοικήσει στα άστρα για να διαιωνίσει την ύπαρξή του και να γνωρίσει άλλα είδη ζωής εφόσον υπάρχουν. Αλλιώς θα παραμείνουμε εδώ, στα ίδια και στα ίδια, με πολέμους, με γκρίνια, με προβλήματα και με μιζέρια, μόνο και μόνο για να οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια στο οριστικό μας τέλος, είτε από φυσικούς λόγους, είτε από δικό μας φταίξιμο…

Ο Όσκαρ Πιστόριους και το Ghost in the Shell

•Αύγουστος 7, 2012 • Σχολιάστε

Image

Η υπόθεση του δρομέα Όσκαρ Πιστόριους συγκίνησε όλο τον κόσμο στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, καθώς είναι ίσως ο πρώτος μη αρτιμελής αθλητής που συμμετέχει, αντί να αγωνιστεί στους Παραολυμπιακούς. Ο Πιστόριους έχει τεχνητά πόδια και το ερώτημα που απασχόλησε την ολυμπιακή επιτροπή δεν ήταν το αν θα μπορούσε να τρέξει το ίδιο γρήγορα με τους υπόλοιπους δρομείς, αλλά αν τα μέλη αυτά θα του έδιναν την δυνατότητα να τους ξεπεράσει με τεχνητά μέσα, αν δηλαδή θα είχε ένα άδικο πλεονέκτημα απέναντί τους.

Ασφαλώς, ο ίδιος ο Πιστόριους είναι σαν χαρακτήρας ένα παράδειγμα προς μίμηση, καθώς διαθέτει μεγάλη θέληση. Αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν. Το πραγματικό ζήτημα όμως εδωπέρα δεν έχει να κάνει με τον ίδιο τον αθλητή, αλλά είναι ηθικό: Αν όντως τα τεχνητά μέλη του Πιστόριους του έδιναν την δυνατότητα να τρέξει πιο γρήγορα από το κανονικό, τότε θα επιτρεπόταν η συμμετοχή του; Αν ναι, γιατί; Αν όχι, γιατί;

Το ζήτημα είναι κατά πόσο επιθυμούμε σαν κοινωνία την τεχνητή αναβάθμιση του ανθρώπινου σώματος, όχι στον αθλητισμό, αλλά γενικότερα. Προφανώς, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι επιστημονικές παρεμβάσεις στο σώμα μας κάνουμε σε καθημερινή βάση, όταν για παράδειγμα παίρνουμε κάποιο φάρμακο. Αντίστοιχα, αν ένας ανάπηρος βάλει ένα προσθετικό μέλος, τότε και αυτό συνιστά τεχνητή αναβάθμιση. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι επιστήμονες υπόσχονται πολύ μεγαλύτερα πράγματα για το μέλλον, με κύριο χαρακτηριστικό όχι την αναπλήρωση των χαμένων δυνατοτήτων (π.χ. ενός ανάπηρου), αλλά την υπέρβαση των φυσιολογικών δυνατοτήτων που έχει το ανθρώπινο σώμα.

Υπόσχονται για παράδειγμα ότι θα κυκλοφορήσουν τεχνητά χέρια και πόδια με μεγαλύτερη δύναμη από ότι τα κανονικά. Ή ότι θα υπάρξουν στο μέλλον τρόποι για επέκταση της ανθρώπινης μνήμης και των αισθήσεων με μόνιμες παρεμβάσεις στο εσωτερικό του σώματος και του εγκεφάλου.

Επιθυμούμε λοιπόν σαν κοινωνία και σαν άτομα να διαβούμε αυτόν τον δρόμο του «υπερανθρώπου» ή προτιμάμε να είμαστε πουριτανοί και να περιοριστούμε στην αναπλήρωση των χαμένων δυνατοτήτων μας; Το ερώτημα είναι σίγουρα δύσκολο να απαντηθεί. Αν όντως επιλέξουμε να αλλάζουμε κατά βούληση το σώμα μας, ανάλογα με τις επιθυμίες μας, τότε που θα μας οδηγήσει αυτό;

Στο κλασσικό anime του Masamune Shirow με τίτλο Ghost in the Shell, οι ήρωες είναι cyborgs: Έχουν ανθρώπινο εγκέφαλο, αλλά το σώμα τους είναι 100% τεχνητό, με αποτέλεσμα να μπορούν να έχουν τρομερές φυσικές επιδόσεις. Κι όμως, μέσα σε αυτό το σώμα υπάρχει ψυχή, ισχυρίζεται ο Shirow, δείχνοντάς μας τα συναισθήματα και την τραγικότητα των ατόμων αυτών για να αποδείξει ότι τελικά δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιώδες. Σε μια υποθετική μελλοντική πραγματικότητα, θα ίσχυε άραγε αυτό;

Η Ενέργεια ως Αιτία της Οικονομικής Κρίσης

•Ιουνίου 3, 2012 • Σχολιάστε

Αν είχαμε σαν άνθρωποι λίγο μυαλό, το κραχ που βίωσε η παγκόσμια οικονομία το 2008 και ακόμα περισσότερο η ελληνική κρίση, θα μας έκανε να καταλάβουμε ότι είναι παράλογο να περιμένει κανείς διαρκή ανάπτυξη επ’ αόριστον. Κι όμως, τον τελευταίο αιώνα περίπου, ιδίως στην εποχή της αμερικανικής κυριαρχίας, έχουμε φτάσει να θεωρούμε ως δεδομένη την συνεχή ανάπτυξη, είτε οικονομική, είτε τεχνολογική. Κατά βάθος, αυτός είναι ο λόγος που οδεύουμε προς μια κλιματική καταστροφή και όχι οι «βρόμικες» πηγές ενέργειας.

 

Για να δώσουμε περισσότερη έμφαση στην όλη συζήτηση, υπενθυμίζουμε τα λόγια του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ), που πρόσφατα δήλωσε ότι ο πλανήτης οδεύει ολοταχώς προς μια ανεξέλεγκτη αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 6 βαθμούς Κελσίου, τη στιγμή που οι προσπάθειες του ΟΗΕ και της Ε.Ε. είναι για διατήρηση της αύξησης αυτής στους 2 βαθμούς Κελσίου. Σημειώνεται ότι κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς τις συνέπειες της αύξησης της θερμοκρασίας, όποια και αν είναι τελικά αυτή. Οι επιστήμονες μπορούν να την ποσοτικοποιήσουν μόνο σε ότι αφορά την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και όχι όσον αφορά τις υπόλοιπες πτυχές. Επίσης, εννοείται ότι η άνοδος της μέσης θερμοκρασίας σημαίνει πως κατά τόπους το φαινόμενο θα είναι πολύ πιο έντονο και κατά τόπους πιο ήπιο, με ότι συνεπάγεται αυτό.

 

Την ίδια στιγμή, μια σημαντική μερίδα των επιστημόνων προειδοποιεί ότι η άνοδος της θερμοκρασίας πιθανώς θα έχει δυσμενή πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα, αφού θα λιώσει τους πάγους και θα απελευθερώσει γιγάντιες ποσότητες μεθανίου που είναι παγιδευμένες στον πυθμένα της θάλασσας. Το μεθάνιο είναι χίλιες φορές πιο αποτελεσματικό ως αέριο του θερμοκηπίου από ότι το διοξείδιο του άνθρακα και η απελευθέρωσή του στην ατμόσφαιρα μόνο ολέθριες συνέπειες θα μπορούσε να έχει για τη ζωή στον πλανήτη, ιδίως για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Αντίστοιχα, η οξείδωση των ωκεανών και μυριάδες άλλα παράπλευρα αποτελέσματα θα μπορούσαν δυνητικά να θέσουν υπό σοβαρή απειλή την ίδια την ύπαρξή μας. Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι 150 χρόνια χρήσης των ορυκτών καυσίμων δεν θα μετατρέψουν τον πλανήτη Γη σε . Αφροδίτη.

 

Ας εξετάσουμε τώρα την αντιμετώπιση του κινδύνου αυτού: Οι μέχρι τώρα διεθνείς προσπάθειες εστιάζονται στην αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων με ανανεώσιμες πηγές. Και αν αυτό φαντάζει εφικτό στην περίπτωση του ηλεκτρισμού με άξονα το 2050, εντούτοις δεν είναι καθόλου εύκολο να εφαρμοστεί στους τομείς των μεταφορών, της ναυτιλίας και της αεροπορίας. Κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε την αντικατάσταση του συνόλου των οχημάτων με ηλεκτρικά οχήματα και την χρήση βιοκαυσίμων στα πλοία και τα αεροπλάνα. Μέχρι στιγμής, αυτό φαντάζει αδύνατο, ιδίως αν αναλογιστούμε την απροθυμία της Κίνας και της Αμερικής να προχωρήσουν σε πολιτικές αποφάσεις.

 

Ακόμα όμως και η περιβόητη διείσδυση των ΑΠΕ προϋποθέτει μια σημαντική αύξηση του ενεργειακού κόστους, η οποία σε συνδυασμό με το ολοένα και πιο ακριβό πετρέλαιο μόνο αρνητικά θα λειτουργήσει στα επόμενα χρόνια για τις κρατικές οικονομίες. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχουν πλέον φτηνές επιλογές για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών, όπως παλαιότερα. Στο εξής, η ενέργεια θα είναι μια πολύ πιο ακριβή υπόθεση από ότι στο παρελθόν και όπως γνωρίζουμε, συμπαρασύρει όλη την οικονομική δραστηριότητα.

 

Δυστυχώς, οι απανταχού κυβερνήσεις εξακολουθούν να σιωπούν όσον αφορά αυτή τη διαπίστωση. Στην Ελλάδα, ο κ. Σαμαράς δεσμεύτηκε τις προάλλες ότι θα επιδιώξει την μείωση των τιμολογίων στην ενέργεια. Γνωρίζει άραγε ότι οι παραπάνω νομοτελειακές δυνάμεις υπαγορεύουν ακριβώς το αντίθετο και ότι η κυβέρνησή του δεν έχει παρά ελάχιστες δυνατότητες αντίδρασης;

 

Μια πιο έντιμη αντιμετώπιση του θέματος από τους πολιτικούς διεθνώς θα ήταν να αποδεχτούν επιτέλους ότι στις επόμενες δεκαετίες η οικονομική ανάπτυξη δεν θα είναι πλέον εφικτή όπως στο παρελθόν, ή εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να εδράζεται σε εντελώς διαφορετικές βάσεις από ότι έχουμε συνηθίσει. Το αμερικανικό σύνθημα «παράγω περισσότερο, καταναλώνω περισσότερο» δεν έχει καμία θέση στην διεθνή κοινότητα αν στόχος μας είναι η πρόληψη της περιβαλλοντικής καταστροφής. Το ζήτημα είναι να κάνουμε λιγότερο αισθητή την ίδια μας την παρουσία στον πλανήτη, όχι απλά να αλλάξουμε τα ορυκτά καύσιμα με ΑΠΕ. Η έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην ποιοτική ανάπτυξη και όχι στην ποσοτική. Όποια χώρα το αντιληφθεί αυτό πρώτη, είναι προφανές ότι θα γίνει ηγέτης στη νέα εποχή, ενώ αντιθέτως χώρες όπως η Ελλάδα θα συνεχίσουν να αποτελούν «μεταπρατικά κράτη», όπως επιμένει να υπενθυμίζει ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, ορμώμενος από την ευρύτερη πολιτισμική μας ξενομανία.